Drie jaar geleden besloot Geertje Meire (39) om haar vaste baan op te geven en iets te doen met de oerdrang die niet meer te rijmen viel met een kantoorjob. Ze kreeg daardoor meer tijd voor haar cirkelvormige moestuin met taartvormige bedden. Op 125 m2 vind je er 40 soorten groenten. Errond groeien allerhande fruitbomen en grazen twee schapen. Dat volstaat om Geertje en Jeroen het jaar rond van vitamines te voorzien. Daar komen wat inmaak- en droogtechnieken aan te pas, maar ook een A++ diepvriezer. 'Duurzaam betekent voor mij niet dat comfort verboden is, wél dat je nadenkt over de impact.'

Duurzaam betekent voor mij niet dat comfort verboden is, wél dat je nadenkt over de impact.

 

Zelf, maar samen

Zelfvoorziening houdt voor Geertje evenmin in dat je alles zelf moet doen. 'Ik wist dat ik, ondanks mijn respect voor de landbouwsector, niet zelf een bedrijf moest beginnen. Nu leef ik min of meer zelfvoorzienend, maar mét de hulp van de bioboeren in mijn buurt. Ik wil bijvoorbeeld liever geen geiten die ik twee keer per dag moet melken. Af en toe de geitenboer helpen in ruil voor melk en kaas, zie ik wel zitten. Of ik help de vleesveehouder bij zijn maandelijkse thuisverkoop. Dan trek ik steevast bouillon van de botten die anders weggegooid worden. Heerlijk ouderwets …'

Enerzijds is er dus eigen productie: groenten, fruit, kruiden, twee schapen, vier legkippen, plus de honing van Jeroens bijen. Anderzijds kiest het koppel voor uitwisselen, ruilen, delen én – Geertjes stokpaardje – het gebruiken van overschotten. 'Ik voel mij vaak een jager-verzamelaar. Zie ik gevallen fruit onder een boom liggen, dan bel ik aan en vraag of ik het mag oprapen. Als je genoeg bij elkaar hebt, kun je er sap of stroop van (laten) maken. Ik weet ook veel notenbomen staan. In een goed notenjaar, en als ik alle noten gekraakt krijg, maak ik eigen walnootolie.'

Jeroen, die in de bosbouwsector werkt, bestrijdt dan weer exoten in het aanpalende gemeentebosje in ruil voor brandhout. Geertje helpt ook geregeld kennissen bij de opruim van hun kelder in ruil voor spullen die voor haar bruikbaar en voor de eigenaars overbodig zijn.

Creatief met (te) veel

'Ik haat het om dingen verloren te zien gaan en dus probeer ik creatief te zijn. Als ik 20 liter melk krijg voor een klusje bij een boer, verwerk ik die tot yoghurt, kaas of boter. Vaak experimenteer ik. Kruisbessenchutney vond ik geen succes. Maar kappertjes van Oost-Indische kers, tomaten-kerrieketchup en pruimenjam met steranijs of lavendel staan wel in mijn vatbaar-voor-herhaling-schriftje.'

Koken zonder energie

Ondertussen staan er rode bietjes op het vuur te pruttelen. 'In de winter kook ik bijna altijd op de houtkachel, die brandt toch. Het is een kwestie van goed timen. In de zomer gebruik ik zo veel mogelijk de hooikist. De bietjes kunnen er nu wel in …'

De hooikist blijkt een schuif met oude dekens te zijn. 'Als je de pot goed induffelt, dan koelt hij slechts één graad per uur af. De bietjes, maar ook alle granen en peulvruchten, zijn op die manier in een paar uur gaar.'

Ik houd van deze eenvoudige, sociale en duurzame manier van leven. 

Geertje en Jeroen springen op een gelijkaardige manier met water om. Overal staan regenwaterreservoirs. Drinkwater wordt uitsluitend gebruikt om te drinken en te koken. Het toilet, de wasmachine, een extra wasbak om je handen te wassen ... alles is aangesloten op regenwater.

Geertje: 'Ik houd van deze eenvoudige, sociale en duurzame manier van leven. En als de appels rijp zijn, dan maak ik appelmoes!'

 

Foto's en Tekst: François De Heel

 

Dit portret is afkomstig van Velt vzw, een van de partnerorganisaties van Voedsel Anders. Meer informatie over Velt vind je op www.velt.be

Groeiende beweging voor agro-ecologie

Volg Voedsel Anders Vlaanderen op